معرفی انواع خرمای صادراتی ایران و مناطق اصلی تولید
خرما یکی از مهمترین محصولات کشاورزی ایران است که در کنار مصرف داخلی، سهم بزرگی از صادرات غیرنفتی کشور را نیز به خود اختصاص داده است. ایران به دلیل تنوع اقلیمی و گستره وسیع نخلستانها، از تنوع بینظیری در تولید ارقام مختلف خرما برخوردار است. در این مقاله به معرفی مهمترین ارقام خرمای صادراتی، استانهای خرماخیز و ویژگیهای شرکتهای موفق صادرکننده خرما میپردازیم.
مهمترین خرماهای صادراتی ایران به تفکیک استان
استان بوشهر:
خرمای کبکاب
خرمای زاهدی
استان کرمان:
خرمای مضافتی
خرمای کلوته
استان هرمزگان:
خرمای پیارم
خرمای خاصویی
استان فارس:
خرمای زاهدی
خرمای شاهانی
استان سیستان و بلوچستان:
خرمای ربی
خرمای مضافتی
استان خوزستان:
خرمای استعمران (سایر)
شرایط یک شرکت موفق صادرکننده خرما
برای موفقیت در صادرات خرما، شرکت صادرکننده باید ویژگیهای زیر را دارا باشد:
توانایی ارسال سفارش در حجم بالا
بستهبندی حرفهای و مطابق با استانداردهای صادراتی
قابلیت وکیوم محصولات
داشتن مجوزهای ملی و بینالمللی، نشان حلال و مجوز بهداشت
در اختیار داشتن سردخانههای مجهز
تضمین کیفیت و ثبات در محصول
دسترسی به بازارهای هدف و خریداران معتبر
آشنایی کامل با قوانین تجارت بینالملل
معرفی مهمترین ارقام خرمای ایران
خرمای پیارم
گرانترین خرمای صادراتی ایران، نیمهخشک و مناسب برای دیابتیها. بیشتر در شهرستان حاجیآباد استان هرمزگان تولید میشود.
خرمای مضافتی
پرطرفدارترین خرمای ایران با بافت نرم و شیرینی بالا. تولید عمده در شهرستان بم، نرماشیر و جیرفت استان کرمان.
خرمای زاهدی
خرمای طلایی و خشک، محبوب برای صادرات. تولید در استان فارس، بوشهر و خوزستان.
خرمای کبکاب
خرمایی نیمهخشک با شیره فراوان، تولید شده در استان بوشهر (دشتستان، کازرون).
خرمای استعمران (سایر)
خرمایی نیمهخشک و شیرین، مناسب برای صادرات به دلیل ماندگاری بالا. کشت عمده در خوزستان (شادگان).
خرمای شاهانی
خرمایی نرم و شیرین، پرمصرف در ایران. تولید در هرم، جم، فیروزآباد و فارس.
خرمای ربی
خرمایی نیمهخشک با ظاهر کشیده. تولید اصلی در ایرانشهر و سراوان سیستان و بلوچستان.
خرمای خاصویی
خرمای کوچک با بافت نرم، محبوب در جم بوشهر و فیروزآباد فارس.
بررسی تخصصی مناطق تولید ارقام خرما
خرمای مضافتی – بم و نرماشیر (کرمان)
بهترین کیفیت این خرما در نواحی شرقی کرمان یافت میشود. با رفتن به سمت جنوب، بهدلیل افزایش رطوبت، کیفیت محصول کاهش مییابد.
خرمای ربی – ایرانشهر و سراوان (سیستان و بلوچستان)
در دامن و ارتفاعات، کیفیت بالاتری دارد. بخشی از این خرما بدون برند ایرانی به پاکستان صادر و سپس به سایر کشورها ارسال میشود.
خرمای کلوته – جیرفت و عنبرآباد (کرمان)
رقمی شبیه مضافتی با قیمت مناسبتر. با حرکت به جنوب استان، کیفیت کاهش مییابد.
خرمای پیارم – حاجیآباد (هرمزگان)
خرمایی با ارزش بالا و لقب "خرمای شکلاتی". بهترین کیفیت در دهستانهای سردسیر حاجیآباد دیده میشود.
خرمای خاصویی – جم (بوشهر)
خرمای خاصویی اصالتاً متعلق به شهرستان جم است و در کوهپایههای زاگرس رشد خوبی دارد.
خرمای زاهدی – بوشهر و فارس
نوع بوشهر: نرمتر و عسلیتر
نوع فارس (فراشبند، کازرون): خشکتر و باکیفیتتر
خرمای کبکاب – دشتستان، کازرون، خورموج (بوشهر و فارس)
یکی از پرمصرفترین خرماهای داخلی. اما با چالشهای آبی در برخی نواحی مواجه است.
خرمای استعمران – شادگان (خوزستان)
بزرگترین نخلستانهای این نوع خرما در شادگان هستند. شرایط اقلیمی روی مرغوبیت آن تأثیرگذار است.
نتیجهگیری
خرمای ایران به دلیل تنوع بینظیر اقلیمی و گونهای، یکی از بهترین منابع طبیعی صادرات غیرنفتی است. از پیارم لوکس تا زاهدی صادراتی و مضافتی بازارپسند، ایران میتواند با سرمایهگذاری بیشتر در بستهبندی، برندسازی و بازاریابی بینالمللی، جایگاه خود را در بازار جهانی خرما تقویت کند.
نظرات (0)